طوايف وقبايل :
اهالي اين روستا غالبا از دو طايفه بزرگ عامري و دهقاني هستند و ليكن ساير طوايف هم از جمله
اليكايي تيره هاي (گيلوري . قنبري وكاشاني)از جمعيت قابل ملاحظه اي برخوردارند.
عده اي از ساكنين روستا نيز از سايرمناطق از جمله: سمنان . شمال . فيروزكوه و روستاهاي اطراف
به اين روستا مهاجرت نموده اند.
و علت آن را ميتوان استعداد خاك وآب و اهالي روستا ذكر نمود به همين خاطر كمتر كسي است كه
به اين محل آمده باشد و دوباره قصد يرگشت به محل خود را داشته باشد.
دين ومذهب :
اهالي اين روستا غالبا مسلمان و پيرو مذهب شيعه اثني عشري هستند و ليكن افراد مهاجري
وجود دارند كه مذهب تسنن و هشت امامي هم دارند كه در اقليت هستند.
گروههاي سياسي :
در زمان مشروطه رشيد سلطان يكي از طرفداران دمكرات در گرمسار بود كه نماينده او در كهن آباد
قنبر عرب عامري بود.
يكي از دست اندركاران قنبر ، آقا بزرگ ذكر شده است . در اين زمان طرفدار شاه ، آقا رضا خان در
گرمسار بود و نماينده او در كهن آباد سلطان بود.
د ر سال 1328 بحث توده اي و دمكرات پيش آمد . رئيس توده اي ها حاج تقي دهقاني و رئيس
دمكرات ها حاجي صفر عرب عامري شد . در اين زمان ابوالقاسم خان پازوكي از حاميان دمكرات
در آرادان بود كه در درگيري هاي محلي از حاجي صفر عرب عامري كمك مي گرفت.
حاجي عبدالحسين جزء گروه مخالف ابوالقاسم خان پازوكي در آرادان بود.
بعد از مدتي ديگر حاج حمزء بعنوان صاحب نفوذ در روستاي كهن آباد از طرف قوم عامري و
عرب عامري و زين العابدين دهقاني صاحب نفوذ قوم دهقاني ها بود كه در اين حمايت تا
انتهاي حكومت پهلوي ادامه داشت.
و بعد از ا نقلاب هم با برقراري حكومت جمهوري اسلامي يك حركت مردمي و مديريت شورائي
بر كهن آباد حاكم شد كه تاكنون هم ادامه دارد...
لباس مردم:
1- لباس مرد ها در گذشته : - تنبان ( شبيه زير شلوار ها ) - كت ( آل خولوق = آر خالق )
- لباده ( پالتو) بوده است.
2- لباس خانم ها : - تنبان ( شبيه دامن ولي خيلي بزرگتر تا سر پا مي رسيد و مقداري چين
چين را داشته است .) - شليطه ( كه مثل دامن امروزي بوده است ) - روسري - چادر
پشه بند :
در اين محل در بها ر و تابستان به وفور پشه و مگس وجود دارد پشه ها معروف به
پشه خاكي مي باشند درگذشته به دليل اينكه وسايل خنك كننده ( كولو وپنكه ) وجود نداشت
مردم شب ها بيرون مي خوابيد ند و به همين خاطر دائما مور د نيش پشه ها قرار مي گرفتند .
براي مقابله با پشه ها ابتدا مردم با دود كردن كاه گندم پشه ها را از خود دور مي كردند سپس
به فكر استفاده از پشه بند افتادند و در حال حاضر هم با استفاده از كولر و سموم شيميايي زندگي
نسبتا راحتي دارند.![]()
دکتر های محلی :
۱- ملا غلامعلی ۲- مشهدی فیروز ۳- مشهدی نرگس ( زن کربلایی حسن خان )
۴- محمد علی ( فرزند ملاغلامعلی ) ۵- فاطمه مجرد ریکانی ۶- زهرا ( زن استاد
اصغر مادر اوستا ولی )
دعا نویس ها :
۱- محمد علی ملا غلامعلی ۲- مشهدی ابراهیم چاووش ۳- سید رضا دهقانی
۴- نعمت الله ریاضی
چاووش ها :
۱- ابراهیم صفوی پناه ۲- طالب وردی ۳ - مشهدی علی صفوی پناه
۴- مشهدی عباس چاووشی
تراکتورداران :
- پسر ذوالفقار - پسر محمدی - حسینی - میرزایی - صفر عامری
فروشگاه گیاهان دارویی :
- حسین دهقانی فرزند محمد ابراهیم
- حاج صفر عامری - حاج اصغر دهقانی - حاج زین العابدین دهقانی
- ایل الیکایی قنبری - آقا رضائیها - طایفه اوستا اسماعیلی
در این روستا بعضی از مردها و خانمها را به نام شهرت خاصی می خواندند:
- حسن مسگر - ذبیح الله رنگ رز - حسن رش - حسینعلی اقدس - عبدالله مفیدی
- حسنعلی گل نساء - نمد مال - علی نفتی - حسین رضا گودول - مرتضی حمامی
لرهایی که به کهن آباد منتقل شده بودند رئیس آنها نایب حسن خان بود (حاج علی اکبر )
چونکه در گذشته در روستا رادیو وتلویزیون وجود نداشت مردم در شب نشینی ها
با نقل داستانها . اشعار و... خود را سرگرم می کردند.
اسامی داستانها : ( در آینده چند داستان نقل خواهد شد )
- داستان چهل کره اسب - داستان حته پته - داستان ماه پیشانو - داستان ماهار
- داستان اسماعیل و ابراهیمک - جوان ترسو - داستان مطرب و کفاش - جغرک
و دیو گرسنه - قضا وقدر - داستان قاسم چهل گیس - داستان ملا مقصود - داستان
کفاش و طلا کردن درفش - داستان دیوانه و صبحانه - داستان مشهدی محمد - داستان
امیر حمزه - داستان روباه پوستین دوز - علی تنبله - حسن کچل - کوله کن - قلندر
- پدر گدا . پسر زرنگ - چهل کره
- زندگیش مثل آخرت یزید شده.
- رنگش را ببین حالش را بپرس.
- داغی را بگذاری کف دستش یک قرون از دستش نمی افتد.
- اگر نخوردیم نون گندم دیدیم دست مردم.
- دهنش چفت نداره .
- خر را بیاور باقلا بار کن .
- رویش مثل سنگ پای قزوین شده .
- فضول را بردن جهنم گفتن هیزمش تر است .
- گربه برای رضای خدا موش نمی گیرد.
- با دعای گربه سیه باران نمی آید.
- دیوار موش داره موش هم گوش داره .
- بچه دهنش بوی شیر می ده می خواهد زن بگیره .
- یاسین در گوش خر خواندن .
- از ترس گرگ سگش را دوش کرده .
- بز حول جان . قصاب به فکر پی .
- یکی می مرد ز درد بی نوایی یکی می گفت خانم زردک می خواهی .
- تازی وقت شکار شاشش می گیرد.
تاريخچه روستا :
بررسي تاريخچه روستا از نظر زماني و مكاني را مي توان به شرح زير ذكر نمود.
از نظر مكاني : اهالي محل دو منطقه را به عنوان محل اوليه اين روستا ذكر نموده اند:
يكي محله يكه درخت ( علي اكبر قنبري ) و ديگري محله شمس آباد ( قنبر علي عامري .
سيد نجار دهقاني و سيد تقي دهقاني ) را محدوده قلعه شمس آباد ذكر نموده اند سپس
اين محله بر اثر ازدياد جمعيت به مناطق مختلف تقسيم شده اند كه قديمي ها هنوز از آن
نام مي برند . محله هاي بالا محله كه جديد التاسيس است و پائين محله و يا ابه عرب و
و محله لرها و محله یکه درخت از محله های مختلف این روستا است.
موقعیت جغرافیایی روستای کهن آباد:
اقتباس از شناسنامه روستای کهن آباد نوشته: آقایان حسین عامری و علیرضا شاه حسینی
( گروه تحقیقات و بررسی مسائل روستایی سازمان جهاد سازندگی استان سمنان )
روستای کهن آباد در فاصله ۲۳ کیلومتری شرق شهرستان گرمسار در طول جغرافیایی ۵۲ درجه
و ۳۱ دقیقه و عرض جغرافیایی ۳۵ درجه و ۱۳ دقیقه واقع شده است .
ارتفاع آن از سطح دریا ۸۴۳ متر است. این روستا از شرق به روستای فروان از غرب به روستای
کند قلی خان و شهرک چهارصد دستگاه و از جنوب به روستای حسین آباد کردها و امام زاده عبدالله
و از سمت شمال به روستای متروکه سر آسیاب منتهی می شود.
این روستا دارای نامهای مختلفی بوده است قدیمی ترین نام آن شمس آباد است و به گفته اهالی محل
شمس آباد قلعه ای بلند ( درخیابان شهید گیلوری فعلی ) واز محله های قدیمی روستا بوده است برخی
از افراد محلی سابقه آن را به دوره غازان خان مغول منتسب می دانند .
دومین نام روستا به نام اوبه عرب معروف است و این نام هم به علت کوچ عشایر عامری منطقه
جنوب ( به گفته بعضی از اهالی این عشایر تبعیدی بودند ) به این منطقه بوده و به علت جمعیت زیاد
آنها در این روستا این محل را به این نام خوانده اند.
سومین نام این روستا کهن آباد ( کن آباد ) است .از جهاتی می توان این روستا را یکی از قدیمی ترین
روستا های گرمسار نام برد و واژه کهن را شاید از این جهت به آن اطلاق نموده اند . از طرف دیگر
اگر کن آباد درست باشد کن می تواند ریشه کنات یا قنات باشد. منظور محلی است که توسط یکی از
چند رشته قنات آباد شده باشد.
کن در فرهنگ دهخدا قنات و امروز نیز در کرمان به همین معنی متداول است . بهر حال در زمینه
سال یا تاریخی که به این روستا نامهای مختلف اطلاق نموده اند و نام گذارنده آن چه کسانی بوده اند
اطلاعات دقیقی در دست نمی باشد... ( ادامه دارد )
( بخش سوم و پایانی )
در یکصد سال قبل در عالم ( ملا ) آقایان ملا غلامعلی دهقانی و ملا علیرضا ریاضی
از سمنان به این روستا آمدند و در باسواد کردن و ارتقاء سطح اطلاعات دینی و
فقهی مردم نقش مهمی را ایفا نمودند
در حال حاضر این روستا دارای ۲ دبستان پسرانه و دخترانه و ۲ مدرسه راهنمایی
پسرانه و دخترانه است و برای ادامه تحصیل در دبیرستان دانش آموزان به حدود
۲ کیلومتری روستا ( چهارصد دستگاه ) می روند.
آب کشاورزی روستا از ۲ حلقه چاه عمیق و آب رودخانه حبله رود تامین می شود
و باغهای روستا نیز توسط یک حلقه چاه عمیق به نام چاه باغچه کار تامین می شود.
این روستا در حال حاضر از امکاناتی قبیل مرکز تلفن ۱۰۰۰ شماره ای - آب لوله کشی
- برق - گاز شهری - جاده های آسفالت - ۲ باب نانوایی - فروشگاه تعاونی روستایی -
مسجد جامع و سایر امکانات لازم برخوردار است...
در بخش های دیگر به معرفی آداب و رسوم -معرفی تصویری بزرگان روستا -
معرفی تصویری اماکن روستا و مقالاتی از پژوهشگران و تحصیل کردگان روستای
کهن آباد خواهیم پرداخت.
این وبلاگ آماده دریافت مطالب -عکس های قدیمی و جدید روستا- نظرات- انتقادات و پیشنهادات شمابه منظوراستفاده در وبلاگ می باشد.
ادامه معرفی روستای کهن آباد - بخش دوم ( از زبان آقای نعمت الله دهقانی )
در شمال غرب روستا و در عمق ۱۵ متری منطقه ای به وسعت چند هکتار سفال هایی پیدا شد که
با دعوت از کارشناسان میراث فرهنگی استان و کشور و بازدید از محل - نوع سفال را مربوط به
سه تا چهار هزار سال قبل تشخیص دادند .
از بناهای قدیمی روستا آب انبار بزرگ بوده که دارای مخزن بسیار بزرگی بوده که با ذخیره آب سرد
زمستان در تابستان مردم از آب خنک استفاده می کردند .
طوایف عامری - عرب عامری که از عرب های مهاجر می باشند و دهقانی که اکثریت مردم روستا
را تشکیل میدهند بیشتر آنان از شهر سمنان و شهر های دیگر به این روستا مهاجرت کرده اند...
( ادامه مطالب در بخش سوم )
از زبان آقای نعمت الله دهقانی رئیس شورای اسلامی روستا: (بخش اول )
روستای کهن آباد بزرگترین روستای شهرستان گرمسار و مرکز دهستان کهن آباد یکی از دو دهستان
بخش آرادان به شمار می آید.
این روستا در فاصله ۷ کیلومتری مرکز بخش و در فاصله ۲۰ کیلومتری شرق مرکز شهرستان قرار دارد
که از شرق به روستای فروان و از جنوب به راه آهن سراسری تهران مشهد وروستا های امام زاده
عبدالله و حسین آباد و از سمت غرب به روستای کند قلی خان و از سمت شمال به رودخانه محدود میشود.
این روستا دارای ۵۰۰ خانوار و جمعیتی حدود ۲۰۰۰ نفر است که شغل اصلی آنها کشاورزی - دامداری
و تعدادی به کارمندی و شغل آزاد اشتغال دارند.
گندم - جو - پنبه - خربزه - انجیر و انار از محصولات مهم کشاورزی روستا به شمار می آید.
نام قبلی روستا شمس آباد بوده که نام قلعه ای در شرق روستا بوده و جند خانوار در آن ساکن بودند که
قدمت آن بین ۴۰۰ تا ۵۰۰ سال پیش بوده و به مرور زمان با افزایش جمعیت مردم در کنار قلعه و در بافت
قدیمی روستا ساکن گردیده اند ... (ادامه در بخش دوم )

